Baza, zgłoś si. Tu Jake. Odbiór.
Tu Baza. Słucham.
Andrea, słuchaj,
Złapaliśmy azjatycką żmiję ziemą. Kawał wrednej cholery.
To dobrze. Przywieźcie ją, tylko bądźcie ostrożni.
- Właściwie chciałem ją zaprosić na obia. - A ty byłbyś obiadem.
Bez jaj. Już jadę. Jake bez odbioru.
Bez odbioru.
Chłopaki, co się dzieje?
Moglibyście zacząć się zbiera? Dobra, słuchajcie,
po wyspie pełza wielki, paskudny grzechotnik.
Nie mam ochoty nadepnąć mu na ogon. Kapujecie?
To klawo. Dobra, ruchy.
Co...?
Kurde...
Udało nam się, majorze.
Wąż, którego przywiozłam z laboratorium,
skrzyżował się z miejscową żmiją ziemną.
Otrzymałem twój raport, doktorze, i miałaś racje.
Chromosomy tego węża rzeczywiście zmutowały.
Komórki są wyładowan radioaktywnymi izotopami.
Szczerze mówiąc, nie wiem jak potomstwo zdołało przeżyć.
Majorze, te maluchy nie tylko przeżyły,
ale potroiły swoje rozmiary w ciągu ostatniego tygodnia.
I stały się bardziej agresywne.
Jeszcze nigdy czegoś takieg nie widziałam.
Jeśli nie przestana rosnąć, możemy tu mieć poważny problem.
Myśli pan, że mutacja może być spowodowana
naturalnym promieniowaniem skał wulkanicznych?
Możliwe. Ale zajrzałem do pewnych zastrzeżonych akt.
Chińczycy wykorzystywali wody wokół wyspy
do prób nuklearnych w latach 60-tych.
Nie możemy tego potwierdzić ale to może być przyczyną.
- Co z matką - Nadal jest na wolności.
I Bóg jeden wie jak wielka mogła jeszcze urosnąć.
24 GODZINY PÓŹNIEJ
Wejść.
- Melduje się komandor James O'Neill - Spocznij. Usiądź, Jim.
Czytałem transkrypcję z posiedzenia sądu.
Wiesz, że rozważają wymuszoną emeryturę?
Zabiegałem o to.
Dwadzieścia lat to chyba sporo.
A wiesz, że admirał Mueller bierze pod uwagę wyrzucenie cię ze służby?
I może zdobyć pełne poparcie sądu jeśli zechce.
Rozumiem.
Długo cię znam, Jim Jesteś dobrym oficerem.
Co naprawdę stało się na tej łodzi podwodnej?
Łódź dopiero co opuściła stocznię.
To był próbny rejs.
Admirał Mueller chciał przeciążyć jej możliwości taktyczne.
Uznałem, że jego rozkazy zagrażały moim ludziom.
Nie chciałem ryzykować ich życia,
żeby mógł chełpić się kumpom z Pentagonu swoją nową zabawką.
Naruszyłeś jego ego.
Ale jednocześnie ukruszyłeś łańcuch dowodzenia.
A to trzyma nas razem. Bez niego toniemy.
Zgadza się To niedopuszczalne.
Nie wezwałem cię żeby prawić ci morały, Jim.
Ale chyba znalazłem drogę wyjścia z tego pieprznika.
Na biurku mam plan misji, a ty nadajesz się do niej w sam raz.
Misja?
Jedna z naszych starszych łodzi, U.S.S. Santa Mira...
została wycofana ze służby i sprzedana flocie Tajwanu.
Przez ostatnie 10 lat służyła jako laboratorium badawcze i muzeum marynarki,
ale jakiś liczykrupa w Waszyngtoni stwierdził, że jest zbyt droga w utrzymaniu.
Więc ma być dostarczona do Taipe pod koniec przyszłego tygodnia.
Mam być kurierem?
Załatwiłem, że porzucą|wszelkie procedury...
i zaoferują ci pełną emeryturę,
jeśli podejmiesz się tej ostatniej misji.
Kiedy wypływam?
W nocy lecisz na Okinawę Wiem, że to dość nagłe.
Dają ci załogę szkieletów.
Większość z nich to żółtodzioby prosto po szkole.
Twój pierwszy oficer to... porucznik komandor Houston Davies.
Jest troszkę zielony, ale ma za sobą jedną misję w Zatoce Perskiej.
Nie było innej niańki?
Próbuję wyświadczyć ci przysługę, Jim.
Wiem, że dla ciebie to jedyna droga wyjścia z tego bałaganu.
Jeśli to możliwe, chciałbym wziąć Eddie Boudreau jako bosmana.
Pewnie...
przewidziałem to. Już wydałem rozkazy.
Trzy dni temu wysłałem go tutaj z San Diego.
Doceniam to.
Jim...
nie chcę, żebyś 20 lat służy zakończył degradacją.
To powinno załatwić sprawy To łatwy rejs.
- Powodzenia. Pomyślnych wiatrów. - Dziękuję.
Co się stało, Jake?
To było potworne.
Wąż się wydostał, ugryzł trapera w ramię i nie chciał puścić.
Krew zaczęła się lać... zewsząd.
- Potem rzucił się na mni. - Gdzie ten ugryziony traper?
- Nie wiem. - Nie wiesz?
Podałeś mu surowicę, prawda?
Nie. Uciekł do dżungli Właściwie, obaj uciekli.
Nie szukałem ich, bo ten wąż jest wciąż na wolności.
Więc w dżungli umiera człowiek, a my nie wiemy gdzie on jest?
- Jake, miałeś być ostrożn. - Byłem. On nie.
Andrea, nie jestem tu ekspertem. Rozumiesz?
Te węże... napędzają mi stracha.
Dobra, musisz tam pójść i znaleźć tego faceta.
Co?
Pobiegł w kierunku wioski.
Jeśli wciąż żyje, na pewno go tu przyprowadzą.
ale nie mam zamiaru go szukać.
Pozwól, że o coś cię spytam, Jake.
Czemu nie zostałeś w swoim laboratorium?
- Czemu? - Tak. Czemu?
Ponieważ wojskowi skarmili mnie obietnic, że wyruszam do raju.
To brzmiało lepiej, niż utkną w laboratorium w Nowym Meksyku.
Wygląda na to, że...
Puszek Okruszek i Miś Uszate potrzebują większej klatki.
To akurat Reksio i Kolargol.
Zauważyłaś, że są pięć razy większ, niż tydzień temu?
- Chyba troszkę przesadzasz - To ty tak twierdzisz.
Jake, odłóż surowicę na regł. Swoją też.
Spokojnie, znam regulamin.
Chyba wszystkie potłukłem, Andrea.
Przepraszam, nastraszyły mnie. To nie moja wina.
Bardzo przepraszam.
Przez te cholerstwa jestem nerwowy.
Przynajmniej zostały dwie.
STOCZNIA MARYNARKI AMERYKAŃSIEJ OKINAWA
- Gotowe? - Tak.
Lozano, jak wyglądamy?
- W pełni gotowi do wypłynięcia. - Dobrze. Mamy pół godziny.
Baczność!
Spocznij, panowie. Dzień dobry.
- Dzień dobry, kapitani - Przejmuję mostek.
Kapitan przejmuje mostek.
Porucznik komandor Houston Davies.
- Panie Davies. - Cała załoga obecna i gotowa, kapitanie.
- Panie Davies, przygotować łódź do wypłynięci. - Tak jest, kapitanie.
Mówi pierwszy oficer. Przygotować się do wypłynięcia.
- Pierwszy, przeprowadzisz ją przez kana. - Słucham?
To jak wyjeżdżanie tyłem z garażu.
Jak sobie poradzisz, to może dam ci przejąć dowodzenie.
Dziękuję, kapitanie Zrobię co w mojej mocy.
Słyszeliście kapitana. Wypływamy.
Dobra robota, panie Davies. Przejmę ją teraz.
Dziękuję, kapitanie Rozumiem.
Zbliżamy się do punktu zanurzenia.
Oficer zanurzeniowy, schodzimy pod wodę.
Zanurzenie.
Zanurzenie!
Głębokość 50 metrów.
Zanurzenie na 50 metrów.
Głębokość 18 metrów.
Pokład po wodą.
- Otworzyć wszystkie śluzy - Otworzyć śluzy.
25 metrów.
- Peryskop w dół. - Cała naprzód. Kurs 1-1-0.
Kurs 1-1-0, kapitanie.
Głębokość 35 metrów.
Spokojnego rejsu, panowie.
Tacy jak ja są już tu zbędni.
Wracają wspomnienia prawda, kapitanie?
Tak. To prawda.
Próbowałem załatwić na prawdziwe torpedy.
Ale kumpel w zbrojowni nie dał się zwieść.
Żadnej broni dla łodzi z demobilu.
Tylko te atrapy, co?
Trzy miesiące temu, to było jeszcze muzeum.
Chyba dlatego zaokrętowali tu nas, starych dinozaurów.
Chciałby, żeby pan wiedział że słyszałem o pańskiej sprawie.
Na pańskim miejscu podjąłbym taką samą decyzję.
Ten jedyny raz w mojej karierze nie posłuchałem bezpośredniego rozkazu.
Czułem w kościach, że był zły.
Oni widzieli to inaczej.
Jak już mówiłem...
tacy jak ja są tutaj zbędni.
Ze zdjęć satelitarnych i doniesień wywiadu naziemnego
wiemy o znaczących ruchach chińskiej marynarki na morzu południowo chińskim.
To największe manewry morskie od ponad dekady.
Planują desant komandosó na wyspie Manku.
Leżącej tutaj.
Znajduje się tam dwójk naszych naukowców.
Majorze Drake, po co armia umieściła dwoje naukowców na wyspie Manku?
Panie sekretarzu, badamy miejscową populację węży,
w ramach projektu badań|broni biologicznej.
Ten toksyczny jad węża może być kluczem do uzyskania szczepionki,
która może ochronić naszych żołnierz przed działaniem gazów bojowych,
włącznie z sarinem.
Ważność tego eksperymentu jest równa zagrożeniu terrorystycznemu.
Może pan sobie wyobrazić konsekwencje gdyby projekt wpadł w ręce Chińczyków.
Panowie, musimy chronić nasze aktywa na tej wyspie.
Kapitanie Rogers, chyba musimy przygotować misję ratunkową.
Tak. Wciąż mamy czas.
Nasz wywiad donosi,
że chińskie manewry rozpoczną się dopiero za trzy dni.
Mamy statki w tamtym rejonie?
- Jakiś lotniskowiec? Sprawny śmigłowiec - Niestety nie.
Najbliższy statek jest 5 dni stamtąd,
a wyspa jest za daleko na zasięg helikoptera.
- Jakieś pomysły, kapitanie Rogers - Tak, panie sekretarzu.
Tom łódź podwodna.
U.S.S. Santa Mira.
Santa Mira została niedawno wycofana i sprzedana Tajwanowi.
Tak, ale jeśli teraz zmieniliby kurs,
mieliby około dnia drogi do wyspy Manku.
Mogliby odebrać naukowcó i wciąż mieliby dwa dni zapasu.
- Uważa pan, że to się uda - Cierpimy na niedobór opcji.
To chyba nasza jedyna nadzieja.
Kapitanie, proszę wysłać zakodowaną wiadomość do U.S.S. Santa Mira,
dając im rozkaz, by natychmiast ewakuowali naukowców.
- Tak jest. - Łódź ma otrzymać wszelką możliwą pomoc.
- Zrozumiano? - Tak jest.
Poinformuję prezydenta.
Panowie, oto rozkazy z Pentagonu.
Chyba trafiła nam się|prawdziwa misja.
Jutro rano mamy ewakuować dwójkę naukowców z wyspy Manku.
Sprawa najwyższej wagi.
- Nawigator, jak daleko leży wyspa Manku? - Trzysta kilometrów.
Jeśli teraz zmienimy kurs i utrzymamy prędkość 20 węzłów,
możemy tam być jutr przed 7.00 rano.
Wiedzą, że nie jesteśm statkiem ratowniczym?
Panie Davies, bezpośredni kurs na wyspę Manku.
Tak jest.
- Mamy jakąś broń na pokładzi? - Tylko mały zestaw.
- Sześć 45-tek, po dwa magazynki do każdej. - Spodziewamy się akcji?
Nie wiem czego się spodziewać|na wyspie.
Ale jeśli tam płyniemy, chcę być przygotowany.
Ster lewo na burt, 30 stopni.
Cała naprzód, 20 węzłów. Kurs 1-9-0.
Skąd ten pośpiech? Nadciąga tajfun czy co?
Major nie powiedział |Kazał wszystko spakować,
zebrać całą dokumentację i być gotowi jutro rano.
- Gotowi? - Tak, wysyłają po nas łódź podwodną.
Łódź podwodną... ray. A nasi mali przyjaciele?
Mamy zabrać tylko cztery węże Dwa samce o dwie samice.
A co z tymi potworami?
Musimy je uśmiercić.
Nie możemy ich zabrać, a są zbt niebezpieczne, żeby je uwolnić.
Bardzo szybko rosną a my nic nie wiemy o tej mutacji.
A ich matka? Nadal gdzieś tam jest.
Nie wiem... może już jest martw z uwagi na skrócony okres życia?
Pozostaje mi wierzyć że przyśpieszony wzrost
jest skutkiem wzmożonego metabolizmu.
Żyj szybko, umieraj młodo, tak?
Nie wiem, dawno jej nie widzieliśmy. Po prostu mam taką nadzieję.
Posłuchaj,
te węże są bardzo bardzo rzadkie.
Mogą być warte fortunę.
- Myślałam, że nienawidzisz węży. - Bo tak jest.
Ale widzę możliwoś zarobienia na tym kasy.
Można by je opylić za sporą sumkę na wolnym rynku.
Może weźmiemy ze sobą kilka sztuk ekstra?
Mamy rozkazy. Cztery węże. Nie mniej, nie więcej.
Zabierzmy się za pakowanie sprzętu To będzie długa noc.
Zabierz młode i zagazuj je.
Wracam do siebie pakować sprzęt.
Dasz sobie radę?
Zagazować je Z przyjemnością.
Dobra.
Co byście powiedziały na długą przyjemną podróż morską?
Ostrożnie.
Tak jest. To bułka z masłem.
Dobra.
Tylko spokojnie. Nic ci nie będzie.
Właź tam do swoich małych kumpli.
Nic ci nie będzie.
Dobra.
Nie zostawimy żadnych węży.
Wspaniale.
Śpijcie grzecznie. Liczę na to.
- Jake, jesteśmy gotowi? - Gotowi do kujawiaka.
- Dobrze, wypuściłeś węże - Wszystkie oprócz czterech.
- Jak chciała pani doktor, tak? - Zagazowałeś dwa duże?
- Tak jest. - Dobrze, jest jeszcze dla ciebie nadzieja.
- Upewnij się, że wszystko mamy - Żaden problem.
Pamiętaj, nie mogą wiedzieć co wieziem. To ściśle tajne.
- Dobra. - Dobra.
Jak myślisz, co się dzieje?
- Nie wiem. - Oni pewnie wiedzą.
Wyglądają dość poważnie, co?
Cześć, chłopaki. Witamy na Wyspie Fantazji.
Pewnie jesteś doktor Swanson.
Właściwie to nie. Jestem jej asystentem, Jake Goldin.
To jest doktor Swanson.
Andrea. Doktor Andrea Swanson.
Bosman Boudreau, U.S.S. Santa Mira.
Moi ludzie pomogą wa przenieść sprzęt.
- Świetnie. Jake, pokaż im co mamy - Już się robi.
Oprócz tego, jest jeszcze trochę z tyłu.
Co się dzieje?
Wiem tylko, że dostaliśmy rozkaz ewakuacji was obojga.
Zatem, do dzieła.
Tędy.
O mój Boże.
Smitty, natychmiast połącz mnie z admirałem Wallacem.
Połączenie priorytetowe.
Kapitanie,
znajdziemy się w środku największyc manewrów marynarki chińskiej od 10 lat.
Miały się zacząć za trzy dni Waszyngton obwinia wywiad.
A to ci niespodzianka, co?
Jak poradzimy sobie z chińską marynarką gotową do bitwy?
Po cichu, panie Davies.
Jesteśmy tu sami. Bez żadnej możliwości obrony.
- Może być paskudnie - Więc będziemy przyjacielscy.
Mamy farta. Ta stara łódź jest dość cich na elektrycznych silnikach.
Panowie, musicie się skoncentrować.
Ta młoda załoga musi dać z siebie wszystko Być skupiona i uważna.
Zajmę się tym.
- I co? - Żadnych problemów. Bułka z masłem.
Dowództwo właśnie nas poinformowało.
Znajdziemy się w środk chińskich manewrów.
Przygotujcie się Natychmiast odpływamy.
Proszę o pozwoleni na wejście na pokład, kapitanie.
- Doktor Swanson? - Cześć.
Nie, to nie ja. Chociaż jesteśmy podobni.
Cześć. Doktor Andrea Swanson.
Komandor James O'Neill. Witam na pokładzie.
Przepraszam, nie oczekiwaliśmy...
Kobiety.
- Nieczęsto bywają na pokładzie - Rozumiem.
Pierwszy, zajmij się ich bagaże i przygotuj do wypłynięcia.
Tak jest. Tędy, proszę.
Dziękuję.
Mam co do tego złe przeczucia.
- Wolniej, człowieku. - Wiem.
Dobra...
- Spokojnie. - Wiem.
Myślisz, że coś tam się zepsuło?
Możemy zajrzeć ale to ściśle tajny towar.
Tylko zaglądniemy?
Chodź.
Zostaw to. Połóż to tu.
Następna!
Cholera, ale ciężkie.
- To będzie pani kabina. - Dziękuję.
Pan musi zostać z marynarzami.
- Gdzie jest nasz sprzęt? - W kabinie torpedowej.
Będzie tam bezpieczny. Wezmę pana torbę, panie Goldin.
Dobra. Myślisz, że mają obsługę?
O rany! Jak na obozie letnim.
Na szczęście mamy jedną wolną koję.
Jakby coś, proszę pytać.
Tak, mam jedno pytanie.
Umieram z głodu. Gdzie znajdę coś do jedzenia?
Mamy mesę dla załogi Proszę się rozgościć, panie Goldin.
"Proszę się rozgoścć, panie Goldin."
Dobra.
Całkiem miło.
Milutko.
Kapitanie,
mamy kontakt. Cztery kilometry od sterburty i zbliża się.
Położenie 1-5-0. Oznaczenie Sierra 10.
Co to jest?
Nie jestem pewien. Może być fregata rakietowa.
Jedna z nowych chińskich łodzi. Może klasy J in Q.
I pewnie chcą przetestować jedną z tych swoich nowych rakiet.
Tak, pewnie mogą nas wykryć z tej odległości.
Nie dajmy im szansy.
Zanurzenie 70 metrów, kąt 20 stopni.
Tak jest. 70 metrów, 20 stopni.
Dobra.
Kapitanie,
zbliża się do na chińska fregata rakietowa.
Wiedzą o nas?
Jeszcze nie. Schodzimy na 70 metrów.
Mostek, tu ambulatorium.
Ambulatorium, tu mostek.
Kapitanie, mówi Kelso. Proszę tu tu natychmiast przyjść.
- O co chodzi? - Mam tutaj człowieka.
Jest w bardzo kiepskim stanie.
Już idę.
Utrzymać głębokość.
Kurs 2-1-0, 10 węzłów.
Pierwszy przejmuje mostek.
Kapitanie,
ustabilizowałem go,
ale puls i oddech są bardzo słabe.
Coś atakuje jego system nerwowy.
- Wirus? - Nie wiem.
Wykazuje oznaki gorączki krwotocznej,
ale nie mogę być pewin bez testów krwi.
Nie mam tu odpowiedniego sprzętu.
- Pierwszy, on był z panem na wyspie - Tak, kapitanie.
Wykazywał jakieś oznaki choroby?
Nie. Wszystko było z nim w porządku.
- A pan? Dobrze się pan czuje - Tak, nic mi ni jest.
- Może to malaria? - Powtarzam...
mogę tylko zgadywać.
Muszę przeprowadzić testy.
Wszystko co mi dali to aspiryna, plastry i tabletki na biegunkę.
Potrzebujemy kwarantanny?
- Nie wiem. - Cóż, muszę wiedzieć
Jeśli wybuchnie tu epidemia, jesteśmy 750 km. od najbliższego portu.
To dla nas nie lada kłopoty.
Wirus potrzebuje 24 godzin okresu inkubacji.
To znaczy, że mógł się zarazć, zanim wyszedł na ląd,
albo to jakiś zarazek z wyspy o którym nic nie wiemy.
W tej chwili, trzeba monitorować wszystkich, którzy byli na wyspie.
Jeśli wykażą objawy, zostaną poddani kwarantannie.
Sprawdzę jak się czue drugi marynarz.
Proszę dać mi znać jak coś się zmieni.
Tak jest.
- Proszę - Dziękuję.
Jak tam specjalność kuchni?
Świetna.
Więc byliście na wyspie sami?
Było kilku tubylców w pobliskiej wsi, ale w sumie tak.
Rany... jak dorwałeś taką fuchę?
Właściwie to armia zatrudniła mnie do badań naukowych.
Jakich? Kobiecej anatomii?
To słodkie... Nie. To zastrzeżone.
A jak ty złapałeś|tę robotę?
Potrzebujesz kasy na studia?
- Marynarzu Rhodes, dobrze się czujesz - Tak. O co chodzi?
Covacek?
- Panie Goldin? - Jak nigdy.
- A ty, szefie? - Spoko. Co się stało?
Jeden z marynarzy, który był nas wyspie, zachorowa. Jest w śpiączce.
- Dajcie mi znać, jak źle się poczujeci? - Dobrze.
Znaleźliśmy pułapkę na wyspie.
Była na niej krew.
Co próbowaliście tam złapać?
To tajna informacja.
Frajer.
- Tak, kapitanie? - Nic pani nie dolega?
Absolutnie nic. Czemu pan pyta?
Jeden z ludzi, którzy zeszli na ląd, zachorował na coś.
proszę, żeby pani i pan Goldi zostali w swoich kwaterach,
- póki nie dowiemy się co to jest - Dobrze.
- Mam na niego spojrzeć - Nie, nie.
Im mniej ludzi ma z nim kontakt, tym lepiej.
Mogę chociaż wziąć prysznic?
Macie tutaj prysznic, prawda?
Ciasny ale sprawny.
Dobrze, w porządku. O ile jest ciepła woda.
Na wyspie nie mieliśmy ciepłej wody.
Na pewno dobrze się pani czuje?
Nic mi nie jest, kapitanie.
- Ale pan wygląda na zmęczonego. - Kapitan na mostek.
Mówi kapitan. Zaraz tam będę.
Mamy towarzystwo.
- Sierra 10? - Nie.
Odpłynęli.
Namierzyłem cztery inne statki.
Oznaczyłem je Sierra 11 do 14. 1500 metrów od sterburty...
pozycja 0-9-5.
- To samo co przedtem? - Tak, fregaty rakietowe.
Są na bezpośrednim kursi pomiędzy nami i Okinawą.
To międzynarodowe wody. Protokół morski mówi, że muszą określić...
Nie chciałbym ich do niczego zmuszać, panie Davies.
Ani dostać się w krzyżowy ogień.
- Wyznaczymy inny kurs? - Tak.
Zawrócimy w stronę chińskic wód przybrzeżnych.
Zostaniemy głęboko po wodą Przyczaimy się tam.
Ruszymy do tego miejsca, a stamtąd z powrotem na Okinawę.
Musimy trzymać się|od nich z daleka.
Nowy kurs zaprowadzi nas prosto na chińską przybrzeżną strefę militarną.
To nam chyba nie pomoże...
Między narodowe prawo morskie nie uznaje tej strefy za legalną.
- Nie mamy wielu opcji. - Przepisy mówią, że...
Nie potrzebuję wykładu o przepisach.
Rozkazy względem misji mogą być ruchom, jeśli istnieje dla niej zagrożenie.
- To moja decyzja. - Tak jest.
Lozano, daj mi znać jak tylk zaczną przeszukiwanie sonarem.
- Tak jest. - Utrzymać kurs.
Tak jest, kapitanie.
Przepraszam.
- Nie pukacie? - Nie, proszę pani.
Zazwyczaj są sami mężczyźni na pokładzie Dlatego nie pukamy.
Wiem... to łódź podwodna.
- Właśnie. - W porządku.
- Proszę kontynuowa. - Dziękuję
Kobieta na łodzi podwodnej. To po prostu nie pasuje.
Kapitan do izby chorych.
Tu kapitan. Już idę. Chodźmy.
- Co to jest, do diabła? - Wciąż nie wiem.
Lepiej znajdź jakieś odpowiedz, zanim stracimy więcej ludzi.
- Te same objawy? - Tak, ale nie schodził na ląd.
Spójrzcie na to.
Rany jak po jakimś ugryzieniu.
Zbadałem drugiego marynarza. Miał takie same ślady.
Więc to reakcja na ugryzienie? Co mogło ich ugryźć tutaj?
Nie wiem. To zagadka.
Może przywlekliśmy coś na pokład?
Niby co? Jakiegoś pająka?
Nie wiemy co było w dżungli.
Coś mogło się przedostać|w ich sprzęcie.
Dobra, proszę to sprawdzi. Tylko ostrożnie.
Bez obaw. Zajmę się tym.
- Potrzebuję odpowiedzi - Pracuję nad tym, kapitanie.
Nie... to niemożliwe.
O Boże.
Ostrożnie, panie Goldin. Dokąd pan idzie?
Muszę tylko sprawdzić ten sprzęt.
- Co jest w skrzyni? - Elektronika. To tajne.
Niezdara ze mnie. Wolałbym tego nie upuścić.
- To bardzo delikatny sprzęt. - I chyba ciężki?
Bardzo ciężki.
Może sprowadziliście na pokład coś o czym nie wiedzieliście?
- Na przykład co? - Właśnie próbujemy się tego dowiedzieć.
Dwóch marynarzy zostało pogryzionych. Jeden umarł.
O Boże... to okropne.
Proszę dać mi znć, jeśli mógłbym jakoś pomóc.
Jeśli coś pan zobaczy proszę nas natychmiast powiadomić.
Oczywiście. Pójdę już.
Co jest w skrzyni?
- Tajny sprzęt. - Na pewno nie przywlekliście tej choroby na pokład?
Co? Jestem lekarzem. Wiedziałbym o tym.
Lekarz, co?
Zabawne, bo zapytałem i usłyszałem, że jesteś tylko asystentem.
Dlaczego miałbym ci wierzyć?
Cóż, nie musisz. To nie moje zmartwienie.
Dobra.
Otwarte.
Co się dzieje, Jake?
Słuchaj, muszę ci coś powiedzić. Węże się wydostały.
Co masz na myśli?
Pojemnik jest otwarty i pusty. Węże są na wolności.
- O Boże. - Jeden z marynarzy już nie żyje, Andrea.
- Jak się wydostały, Jake - Nie mam pojęcia.
Ktoś musiał otworzyć pojemnik...
bo wiem na pewno, że zabezpieczyłem go przed opuszczeniem wyspy.
Musimy powiadomić kapitana.
Andrea, mam nadzieję, że nie wpadniem w kłopoty przez czyjś błąd?
- Prawda? To nie nasza wina. - Jake, ktoś umarł przez te węże.
Mogą być gdziekolwik i każdy jest potencjalną ofiarą.
Nasz największy problem teraz,
to odszukać cztery węże,
a jest tu tysiąc miejsc gdzie mogą się schować.
Dobra... jest jeszcze jeden problem.
Jest ich trochę więce niż cztery.
Coś ty zrobi? Powiedz, że tego nie zrobiłeś.
Daj spokój, Andrea. Przyniosłem trochę więcej węży niż powinienem.
Dobra? Wielki problem...
Nie moja wina, że jakiś krety otworzył pojemnik, prawda
Ile węży przeniosłeś na pokład?
Wszystkie.
- Wszystkie? - Tak.
- Więc jest tu 20 węży? - Zgadza się.
A te dwa duże?
Też.
Andrea, chwileczkę Nie przejmuj się nimi.
- Są zamknięte - Ale z ciebie idiota.
Andrea!
O rany.
63 metry.
20 stopni w lewo. Kurs 2-5-0, 10 węzłów.
Czego się pan dowiedzia, panie Davies?
Coś zostawiło to w hali torpedowej.
Może doktor Swanson to sprawdzi?
Sierra 12 i 13 w odległości 100 metrów od sterburty.
Mamy plusk w wodzie.
Powtarzam: plusk w wodzie. Bomba głębinowa.
- Bomba głębinowa. - Ster 45 stopni w lewo.
Kurs 2-5-0! Wyciśnijcie z niej ile się da!
Tak jest, kapitanie.
Mówi kapitan! Bomba głębinowa w wodzie!
Przygotować się na eksplozę! Powtarzam: przygotować się na eksplozję!
O mój Boże.
Wszyscy cali? Wydostań nas stąd, do cholery!
Kapitanie, straciliśmy napęd.
Raport o zniszczeniach!
Mostek, tu maszynownia. Straciliśmy zasilanie generatorów turbin.
- System zapasowy nie działa. - Głębokość 70 metrów.
5 węzłów i zwalniamy.
Za 5 minut będzie po nas.
Maszynownia, tu mostek. Potrzebne mi te turbiny.
Pracuję nad tym, kapitanie.
- Nie wolno pani tu wchodzić - Muszę porozmawiać z kapitanem.
Węże? Wnieśliście węże na pokład?
- Są częścią zastrzeżonych ba ań.|- Nie obchodzi mnie to. Nie cierpię węży.
Wnieśliście je tu, nie mówiąc mi o tym.
- Miałam swoje rozkazy. - Nie obchodzą mnie pani rozkazy.
Mam martwego marynarza. Drugi jest umierający.
A na górze, chińska marynarka próbuje nas zatopić.
Węże były w hermetycznym pojemniku. Ktoś z pańskich ludzi musiał go otworzyć.
Wie pani, że naraziła na niebezpieczeństwo wszystkich na tej łodzi?
One atakują tylk gdy są zagrożone.
- Ile ich jest? - Dwadzieścia. Mam dwie fiolki surowicy,
ale nie ma gwarancji, że zadziała.
Proszę zanieść ją do izby choryc. Spotkamy się tam.
Uwaga. Mówi kapitan.
Na pokładzie znajduje się 20 bardzo jadowitych węży.
Powtarzam: 20 wyjątkowo jadowitych węży.
Ich ukąszenie jest śmiertelne. Unikać kontaktu.
Wszystkie przypadki spotkania zgłaszać na mostek.
Gdzie oni są, Lozano?
12 i 13 nadal 100 metrów od sterburty.
Wysłać wiadomość do dowództwa w Pearl.
Chciałbym ale jestem odcięty. Cała komunikacja padła.
Coś musiało się stać|podczas wybuchu.
- Informuj mnie. - Tak jest.
Umrzemy tutaj, prawda?
Nie chcę skonać na dnie ocean. Naprawdę.
Zamknij się, Jake.
- Co robisz z surowicą - Zabieram ją do izby chorych.
Kapitanie Rogers, zameldowali się już?
Nie. Nie od momentu ewakuacji.
To ich ostatnia znana pozycja.
Czy to te chińskie statki, które namierzamy?
Tak jest. Trwają manewry.
Są w samym ich środku.
Wysłałem ich w paszczę lwa.
- Na to wygląda. - Niech im Bóg dopomoże.
Będę próbował nawiązać z nimi łączność.
Dobrze i proszę dać mi znć, jeśli odpowiedzą.
Maszynownia, tu kapitan. Potrzebny nam generator.
Pracuję nad tym Robię co mogę.
Pierwszy, jaki mamy status?
Sierra 12 i 13 w odległości 1500 metrów od sterburty.
Krążą i mogą gotować się do następnego podejścia.
- Jak tylko odzyskamy napęd, zabieramy się stąd - Tak jest.
Proteiny w jadzie to neurotoksyny.
Atakują tkankę mięśniową w ciele.
Symptomy są identyczn z ugryzieniem węża,
ale nie mogłem ich w pełni zdiagnozować.
Mam surowicę.
Za późno... dla niego Może użyjemy jej, żeby ocalić kogoś innego.
Wie pan, że nie ma gwarancji, że surowica zadziała?
Może dojść do reakcji anafilaktycznej.
Po polsku, proszę.
To reakcja alergiczna organizmu na surowicę.
Innymi słowy, surowica jest tak samo groźna jak sam jad.
- Zgadza się - Ale nie mamy wyboru, prawda, pani doktor?
Spotykamy się w hali torpedowe za 10 minut.
- Tak jest. - Proszę ze mną.
- Powie nam pani z czym mamy do czynienia. - Tak jest.
Panowie,
na pokładzie mamy 20 niezwykle jadowitych węży.
Wszystkie węże z wyspy są śmiertelnie niebezpieczne.
- Większość z nich to żmije ziemne. - To wspaniale, pani doktor.
- Jak leczyć ugryzienie - W razie ugryzienia, proszę zachować spokój.
Nie ruszać si. Utrzymywać miejsce ugryzienia
poniżej serca, żeby zwolnić krążenie krwi.
Można przemyć ale nie schładza. Nie używać opatrunków.
- I nigdy nie rozcinać rany - Wziąć zastrzyk surowicy.
Nie możemy całkowicie polegać na surowicy Mam tylko dwie fiolki,
a to wystarczy na dwa, góra trzy ugryzienia.
Jak szybko działa jad?
To zależy jak jadowity jest wąż.
Zazwyczaj, po około 5 minutach, system nerwowy wyłącza się.
Następuje atak.
Płuca zapadają się, wypełniają płyem i człowiek umiera.
Brzmi zachęcająco.
Więc jak mamy sobie poradzić z tymi wężami?
Zostawcie je w spokoju. Może w to nie uwierzycie,
ale atakują tylko wtedy gdy zostaną sprowokowane.
W tej chwili prawdopodobnie szukają jakiegoś ciepłego miejsca.
To ich naturalny odruch.
Muszę być zapobiegliw. Nie mogą nas więcej zaskoczyć.
Sprawdzimy każdy przedział tej łodzi.
Poinformuj ludzi, czego mają oczekiwać i bądźcie bardzo ostrożni.
Odmaszerować.
Chce pomóc, kapitanie. Co mogę zrobić?
Jako ekspert proszę pójść z Boudreau pomóc mu poinformować ludzi.
Złapać je, jeśli się da.
Jeśli nie, zabić.
Tak jest. Proszę pani,
proszę ze mną.
Przykro mi z powodu pańskich ludzi.
Nie chciałam, żeby to się wydarzyło.
Węże nie powinny się tu znaleźć Nie bez poinformowania mnie.
Nie obchodzą mnie pani rozkazy.
Mostek do kapitana.
Mamy napęd.
Tu kapitan. Cała naprzód. 10 węzłów.
Kurs 2-5-0. Zaraz tam będę.
O co chodzi, Lozano?
Sierra 12 i 13 w odległości 2000 metrów i oddalają się.
Niestety namierzam nieznany obiekt.
Nazwa Sierra 15. Odległość 3000 metrów.
Obrał nasz kurs 2-5-0.
- Co to jest? - To łódź podwodna.
Niestety nie posiadamy manualnej sygnatury akustycznej,
- więc mogę tylko zgadywa. - Co to może być?
Chińska łódź podwodna klasy Han Jestem prawie pewien.
Ich sonar pasywny musiał coś wykryć.
- Ale chyba nie są pewni na co poluj. - Klasa Han?
- Nie mamy szans. - Nie wiem, panie Davies.
Łódź jest tylko tak doba jak jej kapitan.
Śledź ją, Lozan. Jak zmieni prędkość lub kurs, daj mi znać.
Tak jest.
- Co z łącznością - Mamy problem z oprogramowaniem.
Pracuję nad tym.
Przechodzimy na cichy napęd?
Dobry wybór, panie Davies. Jeśli przejdą na aktywny sonar,
zaświecimy się jak choinka.
Wolę tego uniknąć.
Uwaga, mówi kapitan. Przechodzimy na cichy napęd.
Powtarzam: cichy napęd. Zostajemy na O-Spec-Bravo do odwołania.
To wszystko.
Nasza jedyna szansa to silniki elektryczne,
i zgubienie się w zakłóceniac morskiego ruchu.
Bawimy się w kotka i myszk, panie Davies.
Niestety to my jesteśmy myszką.
Musimy wyłączyć klimatyzację|na całej łodzi.
- Zrobi się tu bardzo zimno - Po co to, szefie?
Bo jesteśmy na cichym napędzie.
Nie możemy sobie pozwolić na najmniejszy hałas kiedy wróg jest w pobliżu.
Te wentylatory robią mnóstwo hałasu.
Zimno spowolni węże i będzie trudniej je znaleźć.
Nie mamy wyboru.
Może zajmą się sobą|aż dotrzemy do Okinawy?
Może wtedy wpuścimy to mangustę?
Tak...
- Co tu robisz? - Szukam aspiryny. Łeb mi pęka.
Następnym razem zapytaj. Nie wolno tu wchodzić bez pozwolenia.
Dobra, przepraszam. To tylko ból głowy.
Dam ci.
Dobra.
Co z tymi dwoma, którzy zachorowali?
Skończyli w plastikowych workach.
Zostawisz mnie?
Oczywiście. Dzięki.
Co, do diabła?
Jesteśmy około 35 kilometrów od strefy militarnej. Jakieś dobre wieści?
Takie, że lekki krążownik i 4 fregaty odpływają w przeciwnym kierunku.
- Złe wiadomości? - Wciąż mamy na ogonie chińską łódź klasy Han.
Około 2500 metrów. Kurs 1-9-0.
Ciągle na nas poluje.
Jeśli wpłyniemy na wody przybrzeżne,
i wpłyniemy do tego kanionu,
nawet jeśli uruchomią aktywny sonar będą mieli problem, żeby nas znaleźć.
Po co mieliby to robić?
Bo jesteśmy zagrożeniem, panie Davies.
Nie wiedzą kim jesteśmy ani co tu robimy Mogą nas zatopić.
Nasza marynarka zaakceptuje ich przeprosiny,
bo nie powinno nas tu być.
Co się stało Nic ci nie jest?
Twoja skrzynia...
te węże...
Co zrobiłeś ze skrzyni? Co z nią zrobiłeś?
One się wydostały.
Marynarzu Rhodes, panie Goldin....
On potrzebuje pomocy. Nie wiem...
- Zanieśmy go do izby chorych. - Dobra, chodź.
Kelso, został zaatakowany.
Połóżmy go na tę koję.
Trzymasz go?
Podnieś go.
Co się stało?
Miałem tu surowicę Zniknęła, czyli ktoś ją zabrał.
O rany...
Mówi Kelso. Daj mi kapitana.
- Mamy następny atak węża. - O Boże.
Jake był w izbie choryc i szukał aspiryny.
Surowica zniknęła. Przez niego umiera człowiek.
- Wiecie, że on ją zabra? - A kto inny? Gdzie on jest?
Nie wiem, ale znajdę go.
Musimy odzyskać surowic, zanim ten marynarz umrze.
O mój Boże.
- Jake, dokąd się wybierasz - Do hali torpedowej. Poszukać węży.
Idziesz w złym kierunku.
- Dzięki, chyba pomyliłem drogę - Jeśli ją masz,
- musisz nam ją odda. - Nie wiem o czym mówisz.
O surowicy. Ktoś może umrzeć.
Co? Nie mam surowicy.
Byłeś w izbie chorych Surowica zniknęła. Więc gdzie jest?
Sprawdzę Kapitanie?
Co tylko trzeba, panie Davies.
Mówiłem, że jej nie mam.
Jeśli będzie inaczej, wsadzę cię w luk torpedowy.
Bierzesz ich stronę, Andrea Tak?
- Chcesz zwalić całą winę na mni? - Siedzimy w tym razem.
Lepiej zdaj sobie z tego sprawę.
Mostek do kapitana.
Szukaj dalej.
Nie możesz zwalić wszystkiego na mnie.
Tylko wykonywaliśmy rozkazy.
Nie moja wina, że ktoś otworzył pojemnik.
Węże byłyby bezpieczne przez całą podróż.
Jesteś niewiarygodny, Jake Idź do hali torpedowej
i pomóż marynarzom, kiedy przyniosą węże.
- Andrea... - Ruszaj, Jake!
Nadal problemy z elektryką?
Tak, problemy z okablowaniem zapasowych generatorów.
- Głębokość? - 80 metrów.
- Utrzymać kurs - Tak jest.
- Co tam się dzieje, Lozano - Kilka kontaktów.
Jesteśmy na wodach chińskiej przybrzeżnej strefy militarnej.
Od teraz, trudno będzie nas znaleźć w tym akustycznym szambie.
Tu powinniśmy zgubić tę chińską łódź podwodną.
Cholera, zimno. Jaka temperatura?
15 stopni i spada.
Kapitanie, przywróciłem komunikację.
- Wysłać wiadomość - Tak. Dobra robota.
Przy tej szybkości, baterii wystarczy na około 12 godzin.
Żeby je naładować, musimy się wynurzć. Wiem, że to niemożliwe.
Wyłączymy wszystko, co nie jest nam potrzebne.
Światła pomocnicze, wszystko.
Generator zapasowy sprawia kłopoty. Wezwij mechaników.
- Niech zwolnią go do 10 węzłów - Tak jest. 10 węzłów.
Myślałem o tym, co mówiła doktor Swanson...
że węże zmierzają|do źródeł ciepła.
Może podniesiemy temperaturę tylko w hali torpedowej?
Może uda się ściągnąć węż do jednego przedziału?
Moglibyśmy włączyć jeden wentylator nie robiąc zbyt wiele hałasu.
Co o tym sądzisz?
Świetny pomysł Wchodzę w to.
Dobra.
Mamy urywany hałas. Chyba ktoś wali w jedną z rur.
Co?
Znowu.
Precz.
I znowu.
Musimy go powstrzymać Wiesz skąd to dobiega?
Chyba z hali torpedowej.
Sierra 15 przeszedł na aktywny sonar.
- Ma nas. - Wciąż słyszysz to walenie?
- Tak... znowu. - Cholera!
Przestało walić Sierra 15 zmienił kurs.
Kurs 2-0-5, odległość 3500 metrów.
- Odpływa. - Nie, ustawia się do oddania strzału!
Torpedo w wodzie. Kurs 1-9-0...
odległość 3500 metrów i zbliża się szybko.
- Ster 25 stopni w prawo! - Tak jest!
Alarm kolizyjny!
Odległość 2500 metrów.
80 sekund do uderzenia.
Odległość 1200 metrów.
- 45 sekund. - Jest uzbrojona?
Jeszcze nie. Moment.
Torpeda zmieniła kurs na 1-7-0.
Przy awaryjnym wynurzeniu moglibyśmy jej uciec.
Jesteśmy na szlakach handlowych. To kiepskie miejsce na wynurzenie.
- Nie mamy się czym broni. - Nie zamierza nas zatopić.
- Nie o to mu chodzi. - Skąd ta pewność?
Wie czym jesteśmy. Mamy tylko wiedzieć, że może nas zatopić.
Torpeda skręciła o 20 stopni.
Za 40 sekund uderzy w to wzniesienie.
Będziemy 100 metrów stamtąd. Odczujemy uderzenie, ale nie zatoniemy.
Odległość 1000 metrów. Torpeda uzbroi się za 30 sekund.
Mówi kapitan. Przygotować się na uderzenie. 20 sekund.
Dobra, miejmy nadzieję że ta skorupa to wytrzyma.
Amen.
O mój Boże.
O Boże.
Dobra.
Boże!
Tu kapitan. Raport o zniszczeniach.
Mostek, tu pompownia. Kilka rur cieknie. Reperujemy je.
Mostek, tu izba chorych. Wszystko w porządku.
Twój pomysł może zadziała, panie Davies.
Mam nadzieję Ludzie narzekają na zimno.
Zaczyna też wpływać na nasze niektóre wskaźniki.
Możemy włączyć wentylato w sali kontroli?
Kapitanie, gotowe. Boudreau bez odbioru.
Lozano, gdzie ta łódź?
Sierra 15 utrzymuje kurs 2-0-5.
Odległość 3500 metrów. Uderzą w nas znowu?
Raczej nie. Wyrazili się dość jasno.
Poza tym zostawił odsłoniętą sterburę. Nie wie, że nie mamy torped.
Ustawić się do strzał. Lozano, aktywny sonar.
- Tak jest. Aktywny sonar. - Dobrze.
Niech się trochę spoc. Pomyśli, że strzelimy do niego.
Może nam się poszczęśi i odpłynie.
Sierra 15 zmienia kurs na 2-8-5.
Odległość 3600 metrów. Udało się.
Oddala się od nas.
Gdybyśmy teraz odpalili torpedy, straciliby łódź.
- To podręcznikowy błąd. - Dziękuję panu.
Nie trzeba. Pierwszy raz od 20 lat miałem do czynienia z uzbrojoną torpedą.
Uszliśmy z życiem... tym razem.
- Kurs na Okinawę, panie Davies - Tak jest.
Kapitanie, poczuję się lepij kiedy go pan założy.
Żadnego strzelania, chyba że będzie to absolutnie konieczne.
- Nie chcę, żeby ktoś oberwał rykoszetm. - Zrozumiałem.
- Wszystko w porządku? - Wracam do hali torpedowej.
- Zobaczymy czy pomysł się sprawdzł. - Pójdę z panem.
Jake! O Boże!
Szefie.
To surowica.
- Chciwe małe dranie. - Jake....
Proszę zaczekać... chwila.
Kapitanie, tu Boudreau.
Znaleźliśmy surowicę.
Jake miał ją przez cały cza. Nie żyje.
Musisz zabrać ją do izby chorych.
Pełno tu węży między nami i surowicą Co mamy robić?
Zabierz tę surowicę i zamknij halę torpedową.
Tak jest. Boudreau bez odbioru.
- proszę tu zaczeka. - Nie, nie... szefie.
Ja to zrobię Znam ich zachowania lepiej, niż ktokolwiek inny.
- Nie może pani pójść tam sama. - Proszę mi zaufać.
Dobrze. Powodzenia.
Dobrze.
- Dobra, mam. - Dobrze.
Chodźmy.
Lozano, wyślij kolejną wiadomoś do dowództwa na Okinawie.
- Przybędziemy prawdopodobnie jutro o 08.00. - Tak jest.
Kapitanie,
mamy prawie normalną temperaturę na mostku.
Zaczekamy z włączeniem reszty klimatyzacji,
aż opuścimy strefę przybrzeżną.
Odbieram coś w odległośc 2000 metrów od sterburty.
Wojskowy czy cywilny?
Pięć śrub na tablicy znamionowej. Na pewno wojskowy.
Fregata rakietowa albo kuter towarowy.
- Nie wiem jaka to klasa. - Jaka głębokość?
70 metrów.
Możemy ich tu zgubić ale musimy zejść głębiej.
Zabierz nas na 90 metrów. Nachylenie 5 stopni.
90 metrów. 5 stopni..
Węże!
Kontynuować zanurzanie.
Panie Davies, wykonać!
Kapitanie, mam tu jednego!
Tu kapitan. Sytuacja awaryjna.
Węże wtargnęły na mostek. Potrzebujemy pomocy. Natychmiast!
Szefie?
Kapitanie! Ugryzł go!
Kontynuować zanurzanie!
Dobrze... proszę się odsunąć.
Wiem jak sobie z nimi radzić.
Niech pan zabierze surowicę na mostek Ktoś może tam umrzeć.
Proszę wziąć mój pistolet Jest zabezpieczony.
Poradzę sobie.
- Proszę iść - Dobrze.
O Boże.
- Wracać na swoje pozycje - Tak jest.
- Nic panu nie jest? - Planesman został ukąszony.
- Mam surowicę - Gdzie pani doktor?
Musimy po nią wrócić do maszynown. Pełno tam węży.
- Pójdę tam. Pierwszy przejmuje mostek - Tak jest.
Zabierz go do izby chorych. Daj surowicę Kelso.
Kiedy się wynurzymy sprawdź każdą możliwą kryjówkę.
Nie chcę więcej niespodzianek Znajdziesz węża, zabij.
Jak leci, pani doktor?
Nie wiem. Bywało lepiej.
Co mam zrobić?
Nie jestem pewna. One chyba mnie lubią.
Wydostanę panią stąd... jakoś.
- Kiedy będziemy na Okinawie? - Rano.
Żadnych gwałtownych ruchów.
Nie miałem takiego zamiaru.
Ostrożnie.
Teraz.
W porządku.
Bez ruchu.
W porządku, ostrożnie.
O Boże. Ukąsił mnie w nogę.
Ukąsił j. Zabierz ją do izby chorych.
Dobra, ludzie. Co nowego?
Kapitanie...
Węże... nienawidzę ich.
Inni nie mieli tyle szczęścia.
Mam nadzieję że zdążyliśmy.
Wkrótce się dowiemy.
Jeśli nie dostanę reakcji alergicznej to połowa sukcesu.
Zabierzemy panią do szpital wojskowego na Okinawie.
Kapitanie?
Szefie?
Dziękuję za uratowanie mi życia.
- Nie chciałam... - Proszę odpocząć. Będziemy na miejscu za kilka godzin.
Jaka sytuacja?
Odebraliśmy wiadomość z dowództwa w Pearl.
Major Drake chce, żebyśmy ocalili tyle węży ile się da.
Nie dostaliśmy tej wiadomości.
- Mostek jest pański. Proszę nas zabrać do port. - Dziękuję panu.
Proszę powiadomić NAO o spotkaniu w Islandii.
Chciał pan mnie widzie, admirale?
Majorze Drake, nie będę tolerował bycia okłamywanym.
- Admirale? - Nie powiedział mi pan
o ładunku jadowitych węży, zabranych na pokład tej łodzi podwodnej.
Z całym szacunkiem, mówiłem, że nasze badania...
miały zostać przewiezion w bezpieczne miejsce.
- To dotyczyło także węży. - Co z życiem tamtych ludzi?
Były warte pańskich węży?
Admirale, nasze badania mogą ocalić setki,
jeśli nie tysiące żołnierzy w przyszłości.
Zatem tak. Uważam, że było warto.
Rozmawiałem z generałem Tadeo,
który chciałby porozmawiać o tym z panem osobiście.
Odmaszerować.
Pani doktor, wypuścili panią wcześniej,
czy wybiera się pan na jazdę próbną tym wózkiem?
Nie, tylko wymieniają pościel.
- Dobrze znów was widzieć - Proszę.
Dziękuję Są śliczne.
To był pomysł szefa.
Jakie są rokowania Jak się czujesz?
Coraz lepiej.
Przy odrobinie fizjoterapii będę na nogach w ciągu miesiąca.
- Niedługo znów wypływacie? - Ja nie.
- Jestem na oficjalnej emeryturze. - Gratulacje.
Co pan będzie teraz robił kapitanie?
Złapię pierwszy transport do Pearl Harbor uściskam swoją córkę.
- Kilka tygodni na plaży. - Brzmi miło.
A pani? Armia wciąż potrzebuje pani przy projekcie?
Zrezygnowałam. Wracam na uczelnię żeby uczyć i prowadzić badania
Tam jest moje miejsce.
Cóż, powodzenia. Proszę na siebie uważać.
Dziękuję Życzę dużo szczęścia, kapitanie.
Szczęśliwego rejsu, szefie.
Dziękuję pani Wszystkiego dobrego.
Dziękuję.
Chłopaki...
Nigdy nie zapomnę tego co dla mnie zrobiliście.
Zawsze do usług.
Dziękuję.
Dla mnie to koniec trasy, szefie.
Nie zmartwię się, jeśli już nigdy w żyiu nie zobaczę żadnego statku.
- A ty? Masz jakieś plany - Wracam na łódź podwodna.
Muszę ją w końcu odstawić|na Tajwan.
- Witam panów. - Admirale, co pan tu robi?
Odwiedzam załogę i nadzoruję wypłynięcie łodzi.
Porucznik komandor Davies będzie dowodził.
Gratulacje, Davies. W końcu masz swoją łódź.
To dla mnie zaszczyt. Dziękuję.
- Będę u pana szefem - Dobrze mieć pana na pokładzie.
- Przyjemność po mojej stronie. - Cóż...
to chyba pożegnanie.
Tak, przy następnej okazji opowie mi pan o swoim rejsie.
Na pewno, proszę pana.
Wszystkiego dobrego, Jim.
Nie poradziłbym sobie bez ciebie, Eddie.
Szefie.
Jim, chciałbym ci osobiście podziękować.
Dzięki twojej odwadze i doświadczeniu wielu ludzi uszło śmierci
i uniknęliśmy międzynarodowego incydentu.
gdybym wiedział, te węże nigd nie znalazłyby się na pokładzie.
Rozumiem.
Przedstawię ciebie i twoją załogę do odznaczenia.
Powiadomię ich rodziny.
Dokąd się wybierasz?
Mam lot o 16.00.
Komandorze...
pomyślnych wiatrów.
Tak jest, admirale.
Komandor James O'Neill?
Zgadza się.
- Leci pan do Pearl? - Tak.
- Może pan wsiadać - Dziękuję.
Dobra, pośpiesz się Załadujmy to na pokład.